12 Współczesnych Mechanizmów Faszyzacji Świata

Symbole tradycji, religii i narodowości są używane do wykluczania innych i dzielą społeczeństwo.

1. Tylko stary porządek świata jest akceptowany, straszy się zmianami, a wszystko, co nowe lub inne traktowane jest wrogo.
2. Władza miesza religię z polityką, przez co krytyka może być uznana za obrazę uczuć wierzących.
3. „Europa powinna być tylko dla chrześcijan”, a „obcy” powinni być z niej wykluczeni.

Technologie cyfrowe służą do kontrolowania ludzi i wpływania na ich zachowanie.

1. Cyfrowe „śledzenie” sprawia, że ludzie ze strachu ukrywają poglądy.
2. Programy internetowe decydują, co widzimy, przez co powstają przeciwstawne grupy (bańki informacyjne).
3. Portale społecznościowe są narzędziem władzy i obcych wpływów.
4. Powielanie fałszywych wiadomości utrudnia rozpoznanie prawdy.

Sprawy polityczne sprowadzane są do podziału „my kontra oni”.

1. Temat wojny jest dla polityków kluczem do często bezzasadnego ograniczania praw obywatelskich i wolności.
2. Negatywna narracja ma wskazać na wybrane grupy społeczne jako winne wszystkich problemów.
3. Wskazuje się tzw. „wrogów wewnętrznych”, czyli osoby myślące inaczej, przez co rosną konflikty wewnętrzne państwa.
4. Politycy często kreują się na tych, którzy jako jedyni są w stanie uratować naród.

Granice tego, co wolno, są przesuwane, ludzie przyzwyczajają się do złych rzeczy.

1. Język jest coraz ostrzejszy i kiedyś coś co szokowało staje się normalne. Ludzie coraz mniej przejmują się przemocą i obraźliwymi słowami. Mowa nienawiści i stają się normą.
2. Następuje stopniowa dehumanizacja (odczłowieczanie) poszczególnych osób lub grup społecznych.
3. Skrajne poglądy coraz częściej pojawiają się jako coś normalnego.
4. Zasady demokracji są lekceważone, decyzje sądów ignorowane.

Ludzie tracą zaufanie do uczciwości wyborów i demokracji.

1. Politycy twierdzą, że wybory zostały sfałszowane, przez co rodzi się brak zaufania do procesów demokratycznych.
2. Dostosowuje się zasady głosowania, by ci “właściwi” wygrali wybory.
3. W sieci pojawia się wiele fałszywych wiadomości, co wprowadza chaos i trudność w ocenie rzeczywistej sytuacji.

Sędziowie, sądy i trybunały zaczynają służyć politykom, a nie ludziom i prawu.

1. Nowe zasady sprawiają, że sędziowie boją się wydawać sprawiedliwe wyroki.
2. Politycy wybierają tych sędziów, którzy będą im posłuszni.
3. Prawo jest wykorzystywane do ścigania „niewygodnych” osób - bez uzasadnionych powodów.
4. Upolitycznienie trybunałów sprawia, że konstytucyjna kontrola prawa staje się niemożliwa.

Media i eksperci tracą szacunek i zaufanie.

1. Profesjonalizm dziennikarzy jest podważany, a głównym narzędziem jest zarzucanie im kłamstwa.
2. Wzrasta liczba wymyślonych historii i teorii spiskowych.
3. Media przekazują głównie to, czego oczekuje władza.
4. Ludzie bardziej wierzą sobie niż naukowcom, a eksperci tracą znaczenie.

Media i eksperci tracą szacunek i zaufanie.

1. Policja jest szkolona do walki zamiast do ochrony ludzi.
2. Przemoc służb wobec obywateli staje się codziennością.
3. Funkcjonariusze rzadko ponoszą konsekwencje za przekroczenie uprawnień.
4. Decyzyjne stanowiska obsadzane są na zasadzie „mierny, bierny, ale wierny”

Ludzie mają mniej możliwości wspólnego działania i protestowania.

1. Prawo teoretycznie  pozwala na protesty, ale w praktyce się je utrudnia.
2. Organizacje społeczne (prezentujące odmienne poglądy niż władza) traktowane są podejrzliwie, zagrażające państwu. Utrudnia się ich działanie, np. poprzez brak dostępu do finansowania.
3. Zastraszanie aktywistów prowadzi do ograniczania ich działań - efekt mrożący.
4. Ograniczane jest funkcjonowanie związków zawodowych.

Państwo wykorzystuje gospodarkę, żeby mocniej kontrolować ludzi.

1. Kryzysy gospodarcze są wykorzystywane przez władzę jako powód do zwiększania kontroli.
2. Politycy obiecują obywatelom pieniądze w zamian za poparcie.
3. Znajomi polityków i ich rodziny dostają specjalne przywileje i czerpią zyski ze środków Skarbu Państwa

Ważniejsze stają się szybkie emocjonalne reakcje niż spokojne zastanawianie się nad problemem.

1. Politycy prowadzą kłótnie zamiast rozmów i debat (nie liczą się argumenty tylko emocje).
2. Dają proste rozwiązania dla skomplikowanych problemów.
3. Żadna krytyka nie jest dopuszczalna.
4. Lekceważy się ekspertów, a opinie przychylne władzy traktuje się na równi z twierdzeniami nauki.